\nterug naar onze Europese Gemeenschap<\/strong> voor en door de mensen en weg van deze “Unie” die niets anders is dan een gemakkelijke ‘ordinaire’ (common) MARKT voor banken en bedrijven, gemanipuleerd door (geheime) lobby’s en geleid door, vaak corrupte, politici.<\/p>\n
Ooit was er een droom, een Europese droom.<\/h3>\n
In tegenstelling tot de ooit Amerikaanse droom, was de ooit Europese droom niet puur gericht op ‘het zelf te maken’ als individu door hard te werken om zo geld te maken voor het grootst mogelijke huis en grootst mogelijke auto, maar op ‘het samen voor elkaar krijgen’ als team, ondanks, of misschien juist dankzij, de rijke en kleurrijke diversiteit van de Europese geschiedenis, talen, culturen en volkeren.<\/p>\n
In plaats van prioriteit te geven aan maximale persoonlijke geldelijke winst, was Europa oorspronkelijk meer gericht op maximale collectieve sociale winst. In plaats van dat alle individuen in volledige concurrentie streefden naar het bereiken van 11 op een schaal van 1 tot 10, waren de meeste Europeanen blij genoeg om collectief 7 of 8 te bereiken in harmonische samenwerking. Ooit lag de Europese mentaliteit in de lijn van “De som der delen is groter dan het geheel”.<\/p>\n
Niet \u00e9\u00e9n beste manier voor succes, maar wel \u00e9\u00e9n zelfde oorzaak voor falen<\/h3>\n
Waarschijnlijk hadden beide invalshoeken succes kunnen hebben als ze niet gehinderd en tegengewerkt waren door \u00e9\u00e9n en dezelfde oorzaak die ze tot falen heeft gebracht: corruptie. Corruptie op het hoogste niveau: door regeringen en multinationale bedrijven. Van monopolies door de grootste bedrijven (alleen of werkend als een kartel) en een voor hen bevoorrechte wetgeving tot fout of niet gedane investeringen of subsidies en een onevenredige belastings- en burocratische druk.<\/p>\n
Europa terug naar Democratie?<\/h3>\n
Zoals uiterst bondig verwoord door Yanis Varoufakis in deze clip van 16 seconden uit 2015…<\/p>\n
\nEr is een dorst en een honger naar iets extreem radicaals dat in Europa moet gebeuren, zoals bijvoorbeeld… Democratie.<\/h3>\n<\/blockquote>\n
Het is ook uiterst ironisch op een subtiele manier.<\/p>\n
Want hoe kan het, dat voor het veronderstelde baken van democratie dat Europa ooit was of werd gedacht te zijn (meer nog dan de VS), Democratie<\/em> op zich iets “radicaals” kan zijn?<\/p>\n
1989 – EG\/EC gedegradeerd tot EU, machtsovername door neo-liberalisme en de ontbinding van de USSR<\/h3>\n
Nou, dat komt omdat Europa in de loop van de tijd intern radicaal ondemocratisch is geworden, met name vanaf 1989 toen het gedegradeerd is van een Gemeenschap<\/strong> van en voor het volk, tot deze huidige ‘Unie<\/strong><\/em>‘ (eigenlijk meer een ‘ordinaire’ (common), maar vooral comfortabele, MARKT<\/strong>) voor banken en multinationals waardoor Europa er economisch en sociaal steeds meer op achteruit ging.<\/p>\n
Dit werd versterkt door het feit dat in datzelfde jaar het neo-liberalisme, onder Reagan in de US en Thatcher in de VK, definitief de macht overnam in het westerse commerci\u00eble en politiek denken: de volledig vrije markt USAmerikaanse stijl met zo min mogelijk regulering voor de grote bedrijven (maar wel veel lobbies), vooral de banken, en de totale privatisering (eigenlijk: commercializering) van alle fundamentele bronnen, “assets”, van een land zoals energie, transport en communicatie.<\/p>\n\r\n
\r\n\r\n \r\n 1 video found <\/div>\r\n \r\n \r\n\r\n \r\n\r\n \n\n
![\"Achtergrond](\"https:\/\/i0.wp.com\/agenda2029.is\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/Maastricht-Union.jpg?fit=300%2C226&ssl=1\")