Gianni Alemanno zit sinds 31 december 2024 vast in de gevangenis van Rebibbia, na een definitieve veroordeling voor het misdrijf van illegale beïnvloeding onder artikel 346-bis van het Wetboek van Strafrecht, een vaag en vluchtig misdrijf dat zich richt op “de aanbevelingen van een politicus” en doorgaans wordt gebruikt om lastige burgemeesters aan te pakken.
Hij wacht echter op een uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM), waarvoor een procedure loopt die al door het Hof zelf ontvankelijk is verklaard. Het Hof heeft het laatste woord over Alemanno’s onschuld.
Alemanno’s aanklager is later zelf onderzocht op verdenking van medeplichtigheid aan de maffia
Gianni Alemanno’s belangrijkste aanklager is dr. Giuseppe Pignatone, hoofdofficier van justitie bij de rechtbank van Rome. Hij initieerde en leidde het onderzoek “Mafia Capitale” en de daaropvolgende “Middle World” waar politici rond de voormalige burgemeester Alemanno, en Gianni Alemanno zelf, bij betrokken waren. Curieus genoeg is Pignatore zelf, in 2024, door het Openbaar Ministerie van Caltanissetta onderzocht wegens medeplichtigheid aan de Cosa Nostra. Dit maakte deel uit van een onderzoek naar vermeende doofpotaffaires in verband met het onderzoek uit 1992 naar de maffia en overheidsaanbestedingen, met verdenkingen van vermeende contacten met maffiakringen, nadat hij een belangrijke anti-maffiarechter was geweest in Palermo en Rome.
Tegenstander van GMO’s in het belang van Italië
Gianni Alemanno, bekend om zijn milieuvriendelijke aanpak en verdediging van hoogwaardige Italiaanse producten, was een fervent tegenstander van genetisch gemodificeerde organismen (Genetically Modified Organisms – GMO’s), oftewel organismen waarvan het genetisch materiaal is veranderd door middel van genetische manipulatietechnieken.
Toen Alemanno minister van Landbouw en Bosbouw werd, in de overtuiging dat het zijn voornaamste taak was om de belangen van Italië te beschermen, verzette hij zich fel tegen het gebruik van GMO’s in de landbouw en nam hij een restrictiever standpunt in dan de Europese regelgeving. Dit standpunt leidde ook tot verdeeldheid binnen de regering en conflicten met andere ministers, met name de minister van Buitenlandse Zaken.
Zijn beleid, dat altijd op sterke politieke en institutionele weerstand stuitte, was uitsluitend gericht op milieubescherming en had als doel de Italiaanse landbouwbiodiversiteit en voedselsoevereiniteit te beschermen.
Dit conflict, dat gedurende zijn hele ambtstermijn sterk en constant was, weerspiegelde een breder debat in Italië en Europa tussen voorstanders van landbouwinnovatie en degenen die de milieu- en gezondheidsrisico’s van GMO’s vreesden.
Verdediging van het welzijn van milieu, mensen en boeren
Het beleid van minister Alemanno was gebaseerd op wetenschappelijke voorzichtigheid en de verdediging van de rechten van boeren. Hij verwierp de invoering van technologieën die als riskant voor het milieu en de menselijke gezondheid werden beschouwd, ondanks dat voorstanders van GMO’s de productie- en voedingsvoordelen ervan benadrukten.
De eenzame strijd van minister Alemanno maakt deel uit van een bredere context van Europese bewegingen en regelgeving die, hoewel ze de import van GMO’s toestaan (voornamelijk voor diervoeding), zich altijd hebben verzet tegen de teelt ervan in Italië, een standpunt dat Alemanno heeft versterkt. Zozeer zelfs dat de teelt van GMO’s in Italië zelfs nu, in 2026, maar niet meer voor lang, nog steeds verboden is, hoewel de import van transgene producten voor voedsel en vee is toegestaan volgens de EU-regelgeving.
De problemen van voormalig minister Alemanno begonnen in 2003, toen hij besloot wetsbesluit nr. 224 uit te vaardigen om de introductie van GMO’s in Italië aanzienlijk te beperken. Dit was gebaseerd op een visie van bescherming van de voedselsoevereiniteit en de waarde van landbouwproducten “Made in Italy”. Hij verbood de teelt met behulp van GGO’s, gerechtvaardigd door het voorzorgsbeginsel, om de nationale agrovoedingsketen te beschermen tegen mogelijke negatieve gevolgen voor de gezondheid en de biodiversiteit.
Alemanno’s initiatief viel de Amerikanen echter niet in goede aarde. Zij hadden immers miljarden dollars geïnvesteerd in de verspreiding van genetisch gemodificeerd zaad, ook in ons land, en het gebruik ervan in Italiaanse landbouwgewassen.
Washington oefende al enige tijd constante druk uit, zelfs op het Vaticaan, dat de noodzaak aanvoerde om wereldwijd GGO-velden te verspreiden om honger te bestrijden.
Maar – zoals in industriële en economische kringen in de VS werd benadrukt – het probleem in Italië was Alemanno.
De voormalige minister werd in de Amerikaanse kringen als een vijand beschouwd en in 2022 werd er een lasterlijk artikel over hem geschreven: “Hij weet niets van landbouw of wetenschap, maar we moeten hem en zijn vastberadenheid om carrière te maken niet onderschatten: hij is iemand die de politiek van de basis tot de top begrijpt.”
Zoals gezegd vormde de nieuwe vorm van Amerikaanse landbouw echter een van de hoekstenen van de Amerikaanse economische strategie, die door het decreet van Alemanno kon worden geschaad. Daarom werd dat decreet onmiddellijk geblokkeerd na tussenkomst van de Amerikaanse ambassadeur bij Gianni Letta en Silvio Berlusconi ***
Michael Sembler, een Romeins staatsburger, kreeg een bevel van de Amerikaanse president Bush.
De tijd verstreek zonder noemenswaardige tekenen van vijandigheid jegens degenen die het waagden zich te verzetten tegen de Amerikaanse wil en macht, en na zijn aftreden als minister van Landbouw- en Bosbouwbeleid op 17 mei 2006 werd Alemanno in 2008 verkozen tot burgemeester van Rome, een functie die hij tot 2013 bekleedde.
Het jaar daarop, toen hij geen politieke functie meer bekleedde, raakte Gianni Alemanno betrokken bij een onderzoek van “Mafia Capitale” onder leiding van de hoofdofficier van justitie van Rome en vervolgens bij het onderzoek van “Mondo di Mezzo”. Deze onderzoeken resulteerden in twee rechtszaken die resulteerden in zijn vrijspraak, met uitzondering van de zaak betreffende het misdrijf dat, zoals hierboven vermeld, gericht is op “aanbevelingen” van politici en van toepassing is op alle periodes van een politieke figuur, getiteld “handel in illegale invloeden”.
Drieëntwintig jaar later heeft de strijd van voormalig minister Gianni Alemanno tegen GGO’s, die erop gericht was de genetische rijkdom van Italiaanse gewassen te behouden en een imago van “schoon voedsel” te garanderen, terwijl tegelijkertijd het risico op genetische besmetting en het verlies van traditionele rassen werd vermeden, toch aanzienlijke resultaten opgeleverd.
Zijn vastberadenheid en standvastigheid in de kwestie van GGO’s hebben een diepe indruk achtergelaten, aangezien het debat over het gebruik van GGO’s in de landbouw tot op de dag van vandaag voortduurt. De periode tussen 2001 en 2006, met Alemanno voorop, blijft echter een fundamenteel hoofdstuk in het begrip van de Italiaanse benadering van biotechnologie.
Gianni Alemanno wist dat de Amerikanen zijn ongehoorzaamheid en weigering om zich aan te passen aan de “wensen” van degenen die nog steeds denken dat zij de baas zijn in andermans huizen, niet zouden vergeven, maar hij nam de volledige verantwoordelijkheid op zich en bleef trouw aan de principes en waarden waarin hij geloofde. Hij betaalt daar tot op de dag van vandaag de prijs voor, schuldig aan het feit dat hij altijd en uitsluitend nationale belangen heeft verdedigd.
https://www.open.online/2025/09/22/giuseppe-pignatone-accusa-caltanissetta-case-mafiosi
